W sobotę 8 grudnia Muzeum dla dzieci w Carycynie oczekuje na pierwszych gości. Mile widziane będą dzieci, jak również rodzice i dziadkowie.

Będą pracować dwie sale: „Czasy Carycyna” i „Jak budowano pałace w XVIII w”. Ekspozycja stała pojawi się na pierwszym piętrze Wielkiego Pałacu. Wystawa „Czasy Carycyna” umożliwi zapoznanie się z historią miejsca (od epoki brązu aż do współczesności), na którym obecnie znajduje się muzeum – rezerwat Carycyno. W sali „Jak budowano pałace w XVIII wieku” zwiedzający dowiedzą się, kto wznosił pałace i pawilony w Carycynie i jak wyglądały one ponad 200 lat temu. W przyszłym roku latem pojawią się dodatkowo trzy sale wystawowe, a ekspozycje będą wówczas poświęcone rozrywkom pałacowym XVIII wieku, parkowi krajobrazowemu założonemu w XIX w., a także kolekcji współczesnej. Muzeum stworzono z myślą o dzieciach w wieku od 6 do 14 lat. Aby je zwiedzić, należy zakupić bilet wejściowy do Pałacu Wielkiego (Bolshoi Dvorec) i do Chlebowego domu (Chlebnyj dom).

W muzeum zwiedzający nie usłyszą ostrzeżenia „Nie dotykać!”. Wręcz przeciwnie, jest to bardzo swobodna przestrzeń. Dziecko powinno nie tylko zobaczyć eksponat, ale go również dotknąć, poczuć. Nasze muzeum może budzić zainteresowanie całych rodzin, nie tylko najmłodszych, dlatego też oczekujemy na dzieci w towarzystwie rodziców i dziadków. Ekspozycje interaktywne z pewnością zachwycą każdego,” – podkreśla Elizaveta Fokina, dyrektor generalny muzeum-rezerwatu „Carycyno”.

 

Kilka faktów historycznych dla dzieci

Centralny element sali „Czasy Carycyna” stanowić będzie eksponat o nazwie „Co widział carycynowy dąb” w postaci ogromnego drzewa. Śledząc go, najmłodsi goście uzyskają informacje na temat siedmiu historycznych etapów rozwoju muzeum i dworu. Z podstawy pnia wysuwa

się będą drewniane słoje, a na każdym z nich pojawi się napis, wskazujący na ważny dla Carycyna okres: „Epoka brązu i Wiatycze” , „XVII wiek – wieś Czornaja Griaz”, „Dwór Strieszniewów i Galicynów, „Czasy Kantemirów”, „Czasy Katarzyny II”, „Carycyno w XIX wieku”, „Park krajobrazowy i dacze”, „Czasy osiedla im. Lenina”, „Carycyno dziś”.

Wokół dębu będzie siedem ekranów, a na nich wyświetlane krótkie (nie przekraczające minuty) filmy animowane, poświęcone różnym epokom z historii Carycyna. Naciskając odpowiedni przycisk, goście będą mogli zagłębić się w atmosferze dowolnego, wybranego okresu. Usłyszą tu między innymi szum wiatru, falowanie liści na drzewie, nuty dawnej muzyki, stukot młotów i innych narzędzi budowlanych, tętent kopyt i dźwięk kół karet zbliżających się do pałacu.

Kolejna atrakcja, to magiczna interaktywna księga, opisująca dzieje Carycyna - wgłębienie w ścianie, zasłonięte lustrem weneckim.

W sali „Czasy Carycyna” za szkłem wystawione zostaną wykopaliska archeologiczne z kolekcji muzeum, takie jak: kabłączki skroniowe XI – XIII wieku, naczynia gliniane z okresu XVII-XVIII wieku, kafle piecowe XVIII w. i monety tłoczone, datowane na XVIII–XIX w.

W kolejnym pomieszczeniu „Jak budowano pałace w XVIII wieku” goście będą mieli okazję poznać biografię Wasilija Bażenowa i Matwieja Kazakowa, - architektów; to właśnie według ich projektów zbudowano kompleks parkowo-pałacowy w Carycynie.

Niemniej ciekawy eksponat, to interaktywny bęben, a na nim intersujące fakty z życia Wasilija Bażenowa przedstawione w formie komiksu.

Na innym stanowisku zwiedzający zapoznają się z panoramą kompleksu pałacowego Carycyna sprzed 200 lat; to kopia starej grawiury, można tu porównać, jak wyglądały poszczególne pawilony kiedyś i jak wyglądają one dziś.

W interaktywnej części wystawy za pomocą lunet można będzie zobaczyć miniatury przedstawiające Wielki Pałac Kremlowski z różnych perspektyw. Jest to jeden z najsłynniejszych, zachowanych na papierze projektów Bażenowa.

Ponadto dorośli i dzieci będą mieli szansę „dobudować” Dom Opery z puzzli magnetycznych, rozłożonych na ścianie - dodać do już istniejącego obrazu brakujące elementy architektury; z kolei na sąsiednim stanowisku dorysować na podświetlanym stole pewne architektoniczne detale budynków kompleksu pałacowo-parkowego w Carycynie.

 

Wyjątkowe miejsce

Historia związana z miejscem, gdzie obecnie znajduje się muzeum „Carycyno”, liczy już ponad 4000 lat. Archeolodzy znaleźli tu ślady osadnictwa z początku I wieku naszej ery: fragmenty naczyń ceramicznych. W XI-XIII w. obszary te zasiedlali Wiatycze. W XVII-XVIII w. znajdowała się tutaj wieś Czornaja Griaz. W różnych okresach czasowych władali nią bojarzy Strieszniewowie, książęta Golicynowie oraz książęta Kantemirowie. W 1775 roku posiadłość wykupiła caryca Katarzyna II, aby zbudować tu wiejską rezydencję. Wówczas wieś Czornaja Griaz zmieniłą nazwę na Carycyno. Budową kompleksu pałacowo-parkowego zajmowali się Wasilij Bażenow i Matwiej Kazakow.

Na początku XIX wieku w Carycynie ukończono formowanie parku krajobrazowego. Wzniesiono kamienne pawilony „Miłovida”, „Nerastankino”, „Chram Ceres”, powstały również aleje, ścieżki i mosty, sztuczne wyspy, przystanie i kąpieliska. Od tego czasu Carycyno cieszyło się ogromną popularnością wśród mieszkańców Moskwy. W 1860 roku przestało być własnością rodziny cesarskiej, część ziem została wydzierżawiona, a status muzeum-rezerwatu Carycyno otrzymało w 1984 roku.

 

Tłumaczenie: Noemi Grześkowiak

Źródło: http://www.aif.ru

 

Państwo: 

Komentarze

Dodaj komentarz

Zwykły Tekst

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.