Instagram, dbając o morale i niewinność swoich użytkowników, blokuje video mające na celu promocję wystawy obrazów Natalii Gonczarowej w Palzzo Strozzi we Florencji. Za dużo pornografii.To wydaje się zgoƚa niemożliwe, aby erotyka i media spoƚecznościowe szƚy razem w parze. Kolejna w tym roku, pechowa wpadka w promowaniu sztuki. De facto malarka już od początku swojej dziaƚalności artystycznej niejednokrotnie napotykaƚa na spore trudności związane z jej osobą. Teraz, po raptem stu latach, ponownie nadeszƚy przeciwności losu.

Natalja Siergiejewna Gonczarowa (ros. Наталья Сергеевна Гончарова, 1881-1962) zostaƚa określona jako szara eminencja rosyjskiej awangardy XX wieku. W tym samym czasie pojawiają się w Rosji (a w konsekwencji i w Europie) takie nazwiska jak W. Kandinsky, M. Chagall, K. Malewicz a także sam mąż malarki-Michaił Łarionow. Nazwisko Gonczarowej pojawia się w tej plejadzie niezwykle rzadko lub niemal zawsze w małżeńsko-artystycznym tandemie z Łarionowem. Pierwszym czynnikiem mylącym i działającym na niekorzyść malarki jest fakt posiadania tego samego imienia oraz nazwiska, co rozsławiona żona rosyjskiego wieszcza-Aleksandra Puszkina. A zatem, należy wyjaśnić, że tak naprawdę Natalie Gonczarowe były dwie, a w zasadzie to nawet trzy... Istnieje jeszcze jedna Gonczarowa ale ta (na szczęście) ma na imię Aleksandra Wasiliewna. Była ona aktorką i jednocześnie jedną z pierwszych gwiazd wczesnego kina rosyjskiego na początku dwudziestego wieku.

Natalia rozpoczęła swoją artystyczną drogę najpierw od rzeźby. Oczy miały kolor–zasadniczy czynnik, którego brakowało w rzeźbie i dlatego posiada widoczne skłonności do malowania monumentalnych postaci. Gonczarowa ma również na swoim koncie (pechowe) akty kobiece: "Modelka na niebieskim tle" (1909 i to wƚaśnie ten wywoƚaƚ skandal) oraz "Modelka na żółtym tle" (1909). Artystka była niezwykle pracowitą kobietą, pracowitość rozumiała wręcz literalnie, uznając ręce jako jedyne narzędzie do pracy. Akt stwórczy był dla niej prawdziwym trudem. Pracowała niemal nieustannie, zapełniając płótna, kartony i ściany. Artystka twierdziƚa, że: "wszystko mija-przyjaźń, miłość-pozostaje tylko praca.". Swoje zajęcia traktowała jako codzienną systematyczną czynność, nie czekała na natchnienie, nie znosiła przerw. Pracowaƚa zawsze, wszędzie, braƚa pod uwagę wszystkie tematy, rozmiary, sposoby realizacji (olej, akwarele, tempera, pastele, ołówek, kredka, węgiel) jak również wszystkie obszary sztuki, ”za wszystko się zabiera, cierpliwie, spokojnie, uparcie, dzień za dniem, pociągnięcie za pociągnięciem.” Tak bynajmniej mówiƚa o niej rosyjska pisarka Marina Cwietajewna.

Jedna z recenzji z wystawy artystki z 1914 roku o tematyce religijnej, spowodowaƚa natychmiastowe usunięcie wszystkich jej obrazów. Zdaniem ówczesnej krytyki powodem byƚy „uczucia religijne z silnym poczuciem przynależności do źródeł, a-w przypadku Gonczarowej-do folkloru. Malarce nie obca była również tematyka żydowska. Jednak obserwując rosnącą popularność Marca Chagalla prawdopodobnie zarzuciła ten temat, nie chcąc go dublować.

Wróćmy teraz do naszej rzeczywistości... Kilka dni temu Fundacja „Palazzo Strozzi” musiaƚa stawić czoƚo zastrzeżeniom Instagrama w związku z publikacją nagich piersi na obrazie, pt.: "Modelka na niebieskim tle". Dzieƚo awangardowej artystki dotarƚo tu bagatela z Państwowej Galeri Tretiakowskiej (ros. Государственная Третьяковская галерея), zwanej potocznie: Tretiakowka (Третьяковка)–muzeum sztuk plastycznych w Moskwie, założone w 1856 roku.

Warto w tym miejscu przypomnieć, że to już drugi, analogiczny przypadek w tym roku. Nie tak dawno, cenzura Facebooka objęƚa osoby które zamieściƚy zdjęcia z wystawy Mariny Abramović (ros.Марина Абрамовић, Belgrad 1946)–serbskiej artystki intermedialnej. Jej twórczość opiera się na „performance” (przedstawienie/wykonanie) o tematyce ciała, „body art”. Artystka uważa się za jedność i jednocześnie dwujakość, która powstała w wyniku połączenia: mężczyzna/kobieta, dźwięk/cisza, inercja/energia.

Wszyscy dobrze wiemy, że Apple ma bardzo restrykcyjne warunki, jeśli chodzi o nagość. Wszelkie przejawy erotyzmu w przypadku Instagrama są dozwolone od lat 17. Ale, paradoksalnie tą aplikację mogą posiadać nawet 12-latki. A co dalej jest tu ciekawe to fakt, iż istnieje zapis, który pozwala na udostępnianie zdjęć matek karmiących piersią oraz fotografii blizn kobiet po przeprowadzonej mastektomii. Pamiętajmy o tym, że Facebook staƚ się mniejszą lub większą częścią życia setek milionów ludzi na caƚym świecie. FB to zapisane wspomnienia, zdjęcia, bardziej lub mniej mądre treści...

„Tak jak miało to miejsce w ubiegłym roku z Mariną Abramovi

, tak i teraz Natalia Gonczarowa, awangardowa artystka promująca nowe trendy w sztuce XX wieku, jest poddana cenzurze przez media społecznościowe”-wyjaśnia Arturo Galansino, Naczelny Dyrektor „Fundacji Palazzo Strozzi”. W swoim publicznym wystąpieniu stwierdza on, iż „po upƚywie ponad stu lat od powstania obrazu przedstawiającego akt kobiecy, możemy powiedzieć, że artystce wciąż udaje się nas zaskoczyć przez swoją śmiaƚość i ƚobuzerstwo, tak jak to byƚo kiedyś za czasów Cara... W mediach społecznościowych stale oglądamy nagość na zdjęciach lub filmach. Tymczasem niedorzecznie blokuje się dzieƚo należące przecież do histori sztuki wspóƚczesnej. A zatem nasuwa się caƚkiem logiczne pytanie: czy algorytm powinien i może określać zasadę cenzurowania? Tymbardziej, że dzieje się to na ƚamach jednego z głównych środków komunikacji na świecie jakim są social media.”

Na początku ubiegłego stulecia dekadenckie nastroje zostały wyparte przez ogromną chęć eksperymentowania i dążność do rewizji staƚych kanonów estetycznych. Wszechogarniająca i gwałtowna polemika dotycząca dobrej i złej oraz wysokiej czy niskiej sztuki, przyniosła awangardowe rozwiązania i ogrom dzieł, o które dziś walczą liczne muzea i kolekcjonerzy, a które nierzadko wywoływały i nadal wywoƚują konflikty czy wręcz niezgodę wśród odbiorców. Florentczycy uważają zaistniaƚe zjawisko cenzury za (dobrą) reklamę zarówno dla rosyjskiej artystki jak i dla samej Galeri, de facto wƚoska sztuka zawsze byla znana z antykonformizmu.

Autor: Edoardo Semmola.

Tƚumaczenie: Anna Skowronek.

Źródƚo: Corriere Della Sera, 29 sierpień 2019.

 

 

Państwo: 
Dział: 

Dodaj komentarz

Zwykły Tekst

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.
2 + 14 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.