Zakazy, związane z noszeniem odzieży w konkretnym stylu czy kolorze, są bardzo zróżnicowane i dotyczą wielu państw. Można się zastanowić w tym kontekście nad kilkoma kwestiami, przede wszystkim nasuwają się następujące pytania; dlaczego dany fason czy kolor ubrań odbierany jest jako niestosowny w jakimś kraju, jakie zakazy, dotyczące odzieży utrzymały się na przestrzeni długich lat.

235 lat temu, 16 czerwca 1784 roku, w Holandii miało miejsce wydarzenie, które na pierwszy rzut oka, odnosiło się do świata mody. Uznano wówczas, że ubrania w kolorze pomarańczowym i wszelkich odcieniach tegoż koloru nie powinny być noszone. Kilka tygodni później ich użytkowanie zostało całkowicie zakazane.

 

W imię rewolucji

Jeśli Holandia kojarzy się z jakimkolwiek kolorem, to przede wszystkim właśnie z pomarańczowym. Szczególnie w dniu jedności narodowej można zauważyć, że ulice miast na zdjęciach wykonanych przez drony, przypominają porozrzucane kawałki pomarańczy, a ogólną atmosferę święta obrazuje album zespołu „Chayf” „Pomarańczowy nastrój” .

Można nawet spotkać się z opinią, że pomarańczowy jest „nieoficjalnym narodowym kolorem kraju”. Absurdem może wydawać się fakt, iż istniał tu zakaz noszenia odzieży w kolorze pomarańczowym.

Pomarańczowy jest nie tyle kolorem Holandii, co rządzącej dynastii i należy podkreślić, że jest to kwestia samego przypadku.

Na samym południu Francji istniała niewielka, ale bardzo dumna formacja suwerennego państwa, zwana Oranią.

Jej władcy byli postrzegani przez cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego jako książęta.

Od czasu wypraw krzyżowych w herbie Księstwa Oranii wpisały się trzy pomarańcze. Księstwo było wówczas jednym z niewielu miejsc, w którym pomarańczowe drzewa owocowe były przedmiotem szczególnej uwagi.

Wszystko wyglądałoby bardzo dobrze, gdyby nie dwa następujące po sobie kryzysy dynastyczne, które doprowadziły do tego, że nie było nikogo, kto odziedziczyłby władzę w Oranii. Ostatecznie udało się znaleźć osobę, dalekiego krewnego- hrabiego Wilhelma Nassau.

Miał 11 lat i oczywiście nigdy wcześniej nie był w Oranii, został jednak jej księciem i przejął pomarańczowe barwy.

W późniejszym okresie został namiestnikiem Republiki Zjednoczonych Prowincji Niderlandów, walczył dzielnie o jej wolnoś

od ucisku hiszpańskiego i zginął w tejże walce w 1584 roku. Symbolikę kolorów pierwszej flagi republiki można wyjaśnić w następujący sposób:

„Kolor biały - to symbol wolności, niebieski – potęgi, pomarańczowy zaś – symbolizuje księcia Oranii.”

Wszystko dobrze się układało przez dwieście lat, do czasu, aż kolejny namiestnik, tradycyjnie wybierany z rodu Orańskich, nie przegrał wojny z Anglią. Wilhelm V został uznany za kolaboranta, zdrajcę i „piątą kolumną”. Siły patriotyczne zorganizowały rewolucję, podczas której namiestnik i jego zwolennicy zostali dosłownie wygnani z kraju, wraz z „przeklętym pomarańczowym kolorem”. Po trzydziestu latach kolor pomarańczowy został przywrócony, prawdopodobnie na zawsze.

Prorok nie akceptuje koloru pomarańczowego i żółtego

Kolor pomarańczowy i żółty (a dokładniej al-mu'asfar, czyli "kolor szafranu") są zakazane w islamie.

Etykieta kolorów muzułmańskich nie jest skomplikowana. Biały kolor jest uważany za najlepszy, zielony jest bardzo dobry, czarny — może być stosowany, czerwony natomiast stanowi już pewne komplikacje. Część autorytatywnych osób uważa, że kolor ten jest niestosowny. Inni twierdzą, iż jest dozwolony, ale tylko w połączeniu z innymi kolorami.

Nie znajdziemy tutaj jakiegoś racjonalnego objaśnienia, ponieważ wszystkie preferencje kolorystyczne muzułmanów są odzwierciedleniem upodobań Mahometa. Jeżeli prorokowi po prostu nie odpowiadał dany kolor, to nie było możliwości, by był stosowany w odzieży wiernych.

Warto podkreślić, że jednak w tej sprawie nie było wyraźnych i jednoznacznych zaleceń.

Istnieje jednak bardzo interesująca rekomendacja: „Ten, kto ubiera się dla próżności (zbytku) na tym świecie, Allah ubierze takiego człowieka w podobną suknię w Dniu Sądu.” Próżność jest równoznaczna z pragnieniem wyróżnienia się, a zatem czerwony kolor jest niewłaściwy w tym aspekcie.

Można się zastanowić, co jest nie tak z żółtym i pomarańczowym? Mahomet dał co do tego wyraźne zalecenie: “To są ubrania niewiernych, nie noś ich.”

Objaśnienie nie jest skomplikowane: Chrześcijan i Żydów muzułmanie postrzegali jako ludzi, którzy zbłądzili. Byli jednak oni "Ludami Księgi", uznającymi jednego Boga. Buddystów zaś uważano za bałwochwalców i oczywistych wrogów. Cechą charakterystyczną buddyjskich mnichów jest ubiór w pomarańczowym kolorze.

 

Żółty w historii Żydów

Żółty kolor pojawia się w długiej historii strojów europejskich Żydów. Na Soborze Laterańskim w 1215 r. zaznaczono, że niemożliwe stało się odróżnienie Żydów od dobrych chrześcijan i że należy coś z tym zrobić. Zdecydowano, że najprostszym i najbardziej niezawodnym sposobem będzie wprowadzenie nakazu noszenia ubrań o określonym kroju i z charakterystycznym żółtym znakiem. Jednak Rada Kościoła w Wiedniu w 1267 r. zobowiązała wszystkich Żydów Świętego Cesarstwa Rzymskiego do noszenia szpiczastych kapeluszy, zamiast znaków w żółtym lub pomarańczowym kolorze. Z pewnością wszyscy kojarzą, jak wyglądały słynne znaki w Trzeciej Rzeszy. Krótko mówiąc, Europa Zachodnia była zainteresowana oddzieleniem żydów od chrześcijan.

Inaczej rzecz się miała w Europie Wschodniej, zwłaszcza w Rosji.

W 1841 roku pojawił się ciekawy dokument, który głosił: „Ta niezdrowa różnica w ubraniu stawia wyraźną granicę między rdzenną ludnością a Żydami i, można powiedzieć, odpycha ich od wszelkich kontaktów z chrześcijanami”.

Aby tak krzywdzącego podziału nie było, postanowiono sprowadzić wszystko do jednego wzoru i wyeliminować różnice w żydowskim wyglądzie:

„Wszelkie różnice w żydowskim ubraniu w stosunku do odzieży rdzennej ludności, powinny być zniesione.

Odzież, która jest zakazana dla Żydów, to: jedwabne, prunelowe i podobne długie kapoty, pasy, futrzane czapki i inne bez daszków, wyłącznie żydowskiego kroju, jarmułki, krótkie spodnie i trzewiki (...).

Nie wolno Żydom nosić pejsów, a także zostawiać na skroniach zamiast pejsów dłuższych włosów i podkręcać ich".

Tłumaczenie: Noemi Grześkowiak

Źródło: http://www.aif.ru/society/history/na_vkus_i_cvet_naydyotsya_zapret_kak_zapreshchali_odezhdu_v_raznyh_stranah

 

Państwo: 
Dział: 

Dodaj komentarz

Zwykły Tekst

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.